فکر میکنی از بوی گند دهنم که جلو همه تابو میشم

خوشم میاد؟؟؟

از این که جلو همه تلو تلو بخورم خوشم میاد؟؟؟

نه به خدا نه.

من تنهام.

تنها همدم من شده هین کوفتی.

من خسته شدم.

پله های دانشکده

کلاس ۳۰۴

درس ۳ واحدی

ویبره ی گوشی

وان نیو مسیج

هیجان

اقا پشو از کلاس برو بیرون

(همه عاشق های سر کلاس)

           با تو و بی تو بی قرارم؟؟

آمد درست زير شبستان گل نشست

دربين آن جماعت مغرور شب پرست
 

يک تکه آفتاب نه يک تکه از بهشت...

حالا درست پشت سر من نشسته است
 

اين بيت مطلع غزلی عاشقانه نیست

اين سومين رديف نمازی خيالی است
 

گلدسته اذان و من و های های های

الله اکبر و انا فی کل واد ... مست
 

سبحان من يميت و يحيی و لا اله

الا هو الذی اخذ العهد فی الست
 

يک پرده باز پشت همين بيت مي کشيم)

(او فکر می کنيم در اين پرده مانده است 
 

سارا سلام...اشهد ان لا اله... تو

با چشمهای سرمه ای...ان لا اله ...مست
 

دل می بری که...حی علی ...های های های

هر جا که هست پرتو روی حبيب هست
 

بالا بلند ! عقد تو را با لبان من

آن شب مگر فرشته ای از آسمان نبست
 

باران جل جل شب خرداد توی پارک

مهرت همان شب..اشهدان..دردلم نشست
 

آن شب کبو .. (کبو).. کبوتری از بامتان پريد

نم نم نما (نما) نماز تو در بغض من شکست

سبحان من يميت و يحيـــــــــــــی و لا اله

الا هو الـــــــــــــذی اخذ العهــــد فی الست
 

سبحان رب هر چه دلم را ز من بريد

سبحان رب هر چه دلم را ز من گســــست

سبحان ربی الــ... من و سارا .. بحمده

سبحان ربی الــ ... من و سارا دلش شکست
 

سبحان ربی الــ... من و سارا به هم رسیــ...

سبحان تا به کی من و او دست روی دست؟
 

زخمم دوباره وا شد و اياک نستعين

تا اهدنا الـصـ ... سرای تو راهی نمانده است
 

مغضوب اين جماعت پر های و هو شدم

افتادم از بهشــــــــــــت بر اين ارتفاع پست

يک پرده بازبین من و او کشیده اند)

(سارا گمانم آن طرف پرده مانده است
                                       محمد حسین بهرامیان

الکل و اس ام اس و دیدار

زار می گریست

به قناری کوچکی

دل باخته بود

احمد شاملو

فکر کنم خیلی ها مثل من

عاشق خیابون ولی عصر هستن

همشهری جوان:

سنگ فرش این خیابان

از خاطره است...

کشتی بی معناست

مرگ کشتی ها اما در دریاست!

بدون باور ها

انسان بی معناست

مرگ ادمی اما

           در انجماد باور هاست

یاد من

       پاورچین پاورچین

از در خانه برون رفت

وندانستم کی باز امد

                           و کجا بود

آنقدر بو بردم

که تنش بوی دلاویز تو را با خود داشت

                                           محمد زهری

(تقدیم به تمام کسانی که با خاطرات زندگی می کنند)